दिल्लीपासून सुरू झालेल्या विद्यार्थी असंतोषाचा भडका आता मुंबई, पुण्यासह संपूर्ण महाराष्ट्रात उडाला आहे. ‘नीट’ (NEET-UG 2026) परीक्षा घोटाळ्याच्या विरोधात दिल्लीत झालेली पोलिसांची दमनशाही आणि आंदोलकांवर झालेला लाठीहल्ला याविरोधात आज राज्यातील तरुणाई मुसळधार पावसातही रस्त्यावर उतरली. मुंबईतील शिवाजी पार्क असो वा पुण्याचे रस्ते, लाखो विद्यार्थी आणि पालक ‘स्वातंत्र्य पेपरफुटीपासून’ आणि ‘आझादी दडपशाहीपासून’च्या घोषणा देत सत्तेचे कान टोचत आहेत. परंतु, या आंदोलनाने आता एक नवीन आणि अत्यंत महत्त्वाचे वळण घेतले आहे—हे आंदोलन आता केवळ केंद्रातील शिक्षणमंत्री धर्मेंद्र प्रधान यांच्या राजीनाम्यापुरते मर्यादित राहिलेले नाही, तर महाराष्ट्रातील शिक्षण व्यवस्थेचा खेळखंडोबा करणाऱ्या राज्य शालेय शिक्षणमंत्री दादा भुसे यांच्याही राजीनाम्याची आक्रमक मागणी यात जोडली गेली आहे.
केंद्रातील ‘नीट’ असो वा महाराष्ट्रातील ‘टीईटी’ (TET – शिक्षक पात्रता परीक्षा), दोन्ही ठिकाणी परीक्षा पद्धतीची पारदर्शकता आणि विद्यार्थ्यांचा विश्वास पूर्णपणे धुळीस मिळाला आहे.
६ लाख भावी शिक्षकांचे भविष्य टांगणीला; ‘टीईटी’ घोटाळ्याचे भीषण वास्तव
महाराष्ट्रातील ‘टीईटी’ परीक्षेचा पेपर फुटल्याचे उघडकीस आल्यानंतर ठाणे पोलिसांनी धाडी टाकून ही परीक्षा ऐनवेळी रद्द केली. सुमारे ६ लाख भावी शिक्षकांचे भवितव्य आज अंधारात चाचपडत आहे. आग्रा येथील छपाईखान्यातून बुटांच्या सोलमधून कागदपत्रे चोरून पेपर लीक करणारी आंतरराज्यीय टोळी कार्यरत असल्याचे स्पष्ट झाले. परीक्षा अवघ्या एका दिवसावर आलेली असताना पेपर फुटतोच कसा, असा रोकडा सवाल आज राज्यातील प्रत्येक विद्यार्थी विचारत आहे.
केंद्रातील ‘नीट’ असो वा राज्यातील ‘टीईटी’, परीक्षांमधील अनागोंदीची जबाबदारी स्वीकारण्याऐवजी दोन्ही सरकारे केवळ थातुरमातुर चौकशा आणि कागदी दिलासे देत आहेत. जर केंद्रीय शिक्षणमंत्र्यांनी ‘नीट’ घोटाळ्याची नैतिक जबाबदारी स्वीकारून राजीनामा दिला पाहिजे, तर महाराष्ट्रातील ‘टीईटी’ पेपरफुटीची आणि शिक्षण व्यवस्थेतील दुरवस्थेची जबाबदारी स्वीकारून राज्याचे शिक्षणमंत्री दादा भुसे यांनी पदावर राहण्याचा नैतिक अधिकार कसा उरतो?
दिल्लीपासून मुंबई-पुण्यापर्यंत: दबावाची नव्हे, संघर्षाची लाट
युवा काँग्रेस आणि ‘कॉकरोच जनता पार्टी’ (CJP) सह विविध विद्यार्थी संघटनांनी मुंबईत शिक्षणमंत्र्यांच्या बंगल्याला घातलेला घेराव असो किंवा पुण्यातील मुसळधार पावसात निघालेला विद्यार्थ्यांचा विराट मोर्चा असो—राज्यकर्त्यांना हे स्पष्ट दिसले पाहिजे की तरुणाईचा धीर आता सुटला आहे.
केंद्रात उत्तरदायित्वाचा अभाव: केंद्रीय शिक्षणमंत्र्यांच्या राजीनाम्याची मागणी करत असतानाच वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या बदल्या करून मूळ भ्रष्टाचाऱ्यांना पाठीशी घालण्याचा प्रयत्न केंद्र सरकार करत आहे.
राज्यात मंत्र्यांचे मौन: दुसरीकडे, महाराष्ट्रात टीईटीचा मुख्य सूत्रधार महिनाभर फरार राहतो, परीक्षेची नवी तारीख घोषित होत नाही आणि शिक्षणमंत्री मात्र उत्तर देण्याऐवजी अंग काढून घेतात.
आता वेळ उत्तरदायित्वाची; खुर्च्या सोडल्याशिवाय आंदोलन थांबणार नाही!
शांततापूर्ण आंदोलनांवर लाठ्या चालवून, ५० ग्रॅम ड्रग्जच्या खोट्या धमक्या देऊन किंवा तरुणींशी असभ्य वर्तन करून हा असंतोष दाबता येईल, या भ्रमात प्रशासनाने राहू नये. मुंबईच्या रस्त्यावर पोलिसांची व्हॅन रोखणाऱ्या त्या एका तरुणीने आणि पुण्यातील पावसात भिजत हक्कासाठी लढणाऱ्या हजारो विद्यार्थ्यांनी हे सिद्ध केले आहे की, आता देशातील आणि राज्यातील तरुण पिढी दडपशाहीला भीक घालणार नाही.
ज्या देशात आणि राज्यात परीक्षांचा लिलाव होतो, जिथे अभ्यास करणाऱ्या गुणवंत विद्यार्थ्यांपेक्षा माफियांची तिजोरी भरली जाते, तिथे शिक्षणमंत्र्यांना पदावर राहण्याचा कोणताही हक्क उरत नाही. केंद्रीय शिक्षणमंत्री धर्मेंद्र प्रधान आणि महाराष्ट्राचे शिक्षणमंत्री दादा भुसे—या दोघांनीही तात्काळ आपल्या पदांचे राजीनामे दिलेच पाहिजेत. जोपर्यंत शिक्षण व्यवस्थेतील हा भ्रष्टाचार समूळ नष्ट होत नाही आणि दोषींना अद्दल घडत नाही, तोपर्यंत संसदेपासून ते महाराष्ट्राच्या गल्लीबोळांपर्यंत हा संघर्षाचा वणवा अधिकच धगधगत राहील!
– प्रफुल गोरख कांबळे
– संपादक, युवा प्रभाव न्यूज
ईमेल : Yuvaprabhav@gmail.com
